Rozpoczęcie wojny przeciwko Iranowi przez Izrael i Stany Zjednoczone będzie miało szereg złożonych-daleko sięgających skutków na ceny w branży produkującej produkty z tworzyw sztucznych. Możemy zrozumieć te skutki z sześciu perspektyw, z których każda działa jak oddzielny bieg, który zazębia się z innymi, wspólnie powodując gwałtowne wahania cen tworzyw sztucznych.
Głównymi źródłami tworzyw sztucznych są ropa naftowa i gaz ziemny. Wyobraź sobie, że plastik jest „przekształcany” z ropy naftowej w drodze złożonego przetwarzania. Iran jest jednym z krajów-największych producentów ropy naftowej na świecie i gdyby wdał się w wojnę, w pierwszej kolejności ucierpiałaby na tym produkcja i transport ropy naftowej.
Wyobraźcie sobie, że żegluga w Cieśninie Ormuz zostałaby przerwana w wyniku konfliktu zbrojnego, doprowadziłoby to nie tylko do ograniczenia transportu części towarów, ale także bezpośrednio odcięłoby „główną drogę” dla eksportu ropy naftowej z Bliskiego Wschodu.
Wpływ bezpośredni: Milionów baryłek ropy naftowej nie można codziennie załadowywać na międzynarodowe tankowce, a ropa ta nie może być transportowana do rafinerii w Azji i Europie.
Panika łańcuchowa: Główne rafinerie będą za wszelką cenę ubiegać się o istniejące zapasy ropy naftowej na rynku ze względu na obawy dotyczące przyszłych niedoborów dostaw surowców, co doprowadzi do gwałtownego wzrostu cen ropy na rynku kasowym. Ten wzrost nie jest już powolną wspinaczką, ale natychmiastowym skokiem.
Ten geopolityczny kryzys surowcowy ostatecznie przekształci się w brutalny test dla firm zajmujących się przetwórstwem tworzyw sztucznych.
Pierwsza warstwa presji: Wzrost cen ropy naftowej szybko przenosi się na podstawowe surowce chemiczne (takie jak monomer etylen i propylen), prowadząc do wzrostu ceny fabrycznej granulatu tworzyw sztucznych.
Druga warstwa presji: dalsi producenci wyrobów z tworzyw sztucznych (np. producenci pojemników na śmieci o pojemności 240 l) stoją przed dylematem „mąka jest droższa od chleba”. Ze względu na wysoki udział surowców w kosztach, prawie nie mają miejsca na wewnętrzną fermentację.
Trzeci poziom presji: jeśli cena gotowego produktu nie zostanie podniesiona, przedsiębiorstwo poniesie straty; Jeśli ceny wzrosną, może to również prowadzić do utraty klientów wrażliwych na cenę. Ten dylemat postawi wiele małych i średnich-przedsiębiorstw w kryzysie przetrwania, zmuszając je do zmagania się na krawędzi niskich lub nawet ujemnych zysków”.
Wzrost cen ropy naftowej oznacza, że w szybkim tempie wzrosną także koszty podstawowych surowców do produkcji tworzyw sztucznych, takich jak benzyna, etylen, propylen itp. Wzrost cen tych surowców będzie ostatecznie niczym pałka przekaźnikowa, przenoszona warstwa po warstwie na koszt produkcji cząstek tworzyw sztucznych (takich jak powszechnie stosowane HDPE, PP, PET itp.). W przypadku przedsiębiorstw produkujących plastikowe kosze na śmieci, plastikowe palety, plastikowe pudełka i plastikowe torby koszty surowców stanowią zwykle 70% -80% całkowitego kosztu. Gdy cena wzrośnie u źródła, jeśli jej nie podniosą, nie będą mieli prawie żadnego zysku, a nawet stracą pieniądze.
Nowoczesna produkcja ma charakter globalny, a części produktu mogą pochodzić z całego świata. Wojna będzie jak nożyczki bezlitośnie przecinające złożone sieci łańcuchów dostaw.
Sam Iran jest także ważnym producentem wyrobów chemicznych. Wojna nie tylko niszczy fabryki petrochemiczne w jej granicach, ale także zmusza sąsiednie kraje, takie jak Zjednoczone Emiraty Arabskie i Arabia Saudyjska, do zawieszenia lub ograniczenia działalności produkcyjnej w obszarach-wysokiego ryzyka ze względów bezpieczeństwa. Zdolność produkcyjna surowców tworzyw sztucznych w tych krajach stanowi znaczną część całkowitej światowej produkcji. Kiedy produkcja zostanie zatrzymana, nagle nastąpi poważny niedobór globalnych dostaw surowców tworzyw sztucznych.
Porty w strefach działań wojennych zostaną zamknięte, lotniska zostaną zamknięte, a główne szlaki żeglugowe staną się niebezpieczne. Nawet w fabrykach wyrobów z tworzyw sztucznych w Chinach czy Europie, jeśli opierają się na kluczowym dodatku, przedmieszce lub specjalnym rodzaju cząstek plastiku wytwarzanych na obszarach-rozdartych wojną lub w ich pobliżu, będą narażeni na ryzyko zakłóceń w dostawach. Nawet jeśli można znaleźć alternatywy gdzie indziej, wymaga to czasu i wyższych kosztów. W tym okresie fabryki mogą stanąć przed dylematem „gotowania bez ryżu”, co jeszcze bardziej podniesie ceny istniejących zapasów.
Na przykład fabryka form produkująca-wysokiej jakości plastikowe pokrywy do koszy na śmieci we Włoszech została zmuszona do zamknięcia z powodu braku gazu przemysłowego importowanego z Iranu. Spowoduje to, że fabryki na całym świecie, które czekają, aż ta pokrywa skompletuje produkt końcowy, również wstrzymają produkcję. Zjawisko „braku jednego ogniwa i odcięcia całego obrazu” spowoduje, że każde ogniwo w łańcuchu przemysłu tworzyw sztucznych będzie napięte, a ludzie będą mogli zaakceptować wyższe ceny jedynie w celu pośpiesznego zakupu ograniczonych surowców i akcesoriów.
Nawet jeśli będą produkowane surowce i produkty z tworzyw sztucznych, ogromnym wyzwaniem będzie ich transport do odbiorców.
Po wybuchu wojny każdy statek handlowy przepływający przez Bliski Wschód, szczególnie w pobliżu Zatoki Perskiej i Cieśniny Ormuz, narażony jest na ryzyko przypadkowego trafienia rakietą, zniszczenia przez miny lub zatrzymania. Firmy spedycyjne to nie wojsko, nie będą podejmować ryzyka. W związku z tym natychmiast nałożą wysoką „dopłatę z tytułu ryzyka wojennego” na wszystkie trasy przebiegające przez odpowiednie wody. Koszt ten jest bezpośrednio przenoszony na spedytora, który jest importerem i eksporterem produktów z tworzyw sztucznych, i ostatecznie odzwierciedlony w cenie gotowych produktów z tworzyw sztucznych.
Podobnie jak koszty wysyłki, koszt ubezpieczenia towarów i statków również wzrośnie wykładniczo. Firmy ubezpieczeniowe dokonają ponownej wyceny stawek w oparciu o ryzyko wojenne, a składka za cenny statek towarowy i jego ładunek może wzrosnąć kilkukrotnie, a nawet kilkadziesiąt razy. To także koszt, który docelowo zostanie doliczony do ceny wyrobów z tworzyw sztucznych.
ze względów bezpieczeństwa przedsiębiorstwa żeglugowe będą wprowadzać objazdy dla statków. Na przykład statek, który pierwotnie płynął przez Kanał Sueski, być może będzie musiał okrążyć Przylądek Dobrej Nadziei w Afryce. Ta runda wydłuży podróż i czas o 10 dni do dwóch tygodni. Oznacza to nie tylko wzrost kosztów żeglugi (większe zużycie paliwa, dłuższy czas przebywania statku), ale także wolniejszy cykl obrotu środków. Dla kupujących, którym zależy na dostawie na czas, czas to pieniądz. Aby dotrzymać terminu, czasami muszą przyjąć fracht lotniczy, co jest metodą droższą. W przypadku ciężkich produktów z tworzyw sztucznych koszt frachtu lotniczego jest prawie nie do udźwignięcia.
Spekulanci na rynku finansowym są jak rekiny wyczuwające zapach krwi, każde większe turbulencje są dla nich okazją do spekulacji.
Zarówno ropa naftowa, jak i surowce tworzyw sztucznych (takie jak polipropylen i polietylen) posiadają rynki kontraktów terminowych. Kiedy nadejdą wieści o wojnie, na te rynki zaleje duża ilość funduszy spekulacyjnych, zakładając, że ceny w przyszłości gwałtownie wzrosną. Ich zlecenia kupna szybko spowodują wzrost cen kontraktów futures. Ceny kontraktów futures mogą również wpływać na psychologiczne oczekiwania rynku spot. Dostawcy spot w naturalny sposób podniosą ceny loco fabryka, gdy zauważą znaczny wzrost cen kontraktów terminowych, nawet jeśli ich rzeczywiste koszty produkcji nie zmieniły się natychmiast.
W tej atmosferze dalsze fabryki wyrobów z tworzyw sztucznych i handlowcy wpadną w panikę. Obawiają się, że jeśli nie kupią dzisiaj, jutro będzie jeszcze drożej, a nawet jeśli będą mieli pieniądze, to nie będą mogli tego kupić. Dlatego wszyscy masowo ruszyli na rynek, aby kupić surowce, tworząc „paniczne gromadzenie”. Ten szybki wzrost popytu w krótkim okresie jeszcze bardziej zaostrzy napiętą sytuację podażową, tworząc samospełniającą się przepowiednię: ponieważ ludzie oczekują podwyżek cen i pośpiechu z zakupami, sam pośpiech prowadzi do rzeczywistego wzrostu cen.
Podczas wojny informacje są chaotyczne i prawdziwe lub fałszywe. Fałszywy artykuł informacyjny o bombardowaniu dużego zakładu chemicznego może spowodować wzrost cen w ciągu kilku minut. Kiedy pojawią się wyjaśnienia, cena może mieć trudności z całkowitym powrotem do pierwotnej pozycji. To spekulacyjne zachowanie, które wykorzystuje asymetrię informacji i wahania emocjonalne, może powodować dramatyczne wahania cen tworzyw sztucznych, znacznie odbiegające od ich prawdziwej wartości podstawowej.
Wpływ wojny na gospodarkę to-miecz obosieczny. Chociaż zwiększa koszty, może również ograniczyć popyt w niektórych obszarach.
Wojny na dużą skalę często wiążą się ze zwiększoną niepewnością co do globalnych perspektyw gospodarczych. Zarówno przedsiębiorcy, jak i konsumenci staną się ostrożni. Przedsiębiorstwa odłożą plany ekspansji i zmniejszą zapotrzebowanie na nowy sprzęt i opakowania. Konsumenci zacieśnią swoje portfele i ograniczą zakupy rzeczy, które nie są niezbędne. Produkty z tworzyw sztucznych są szeroko stosowane w takich dziedzinach, jak samochody, sprzęt AGD, elektronika użytkowa, zabawki itp. Jeśli sprzedaż tych produktów końcowych spadnie, popyt na części z tworzyw sztucznych w naturalny sposób spadnie. Ta kurcząca się strona popytu może stopniowo ujawnić się po wybuchu wojny, tworząc złożoną grę z gwałtownie rosnącymi kosztami wydobycia.
Jeśli kraje takie jak Stany Zjednoczone i Izrael zostaną wciągnięte w wojnę, ich rządowe zasoby finansowe zostaną w dużym stopniu przesunięte w stronę sektorów wojskowego i obronnego. Budżet, który można było przeznaczyć na budowę infrastruktury i projekty środowiskowe (takie jak zakup nowych pojemników do sortowania i recyklingu śmieci), zostanie skompresowany. Dla szefa rozwoju branży magazynów portowych, jeśli otoczenie gospodarcze nie będzie dobre, a rząd ograniczy wsparcie i pomoc dla projektów magazynowania portowego, może to również mieć wpływ na jego chęć i możliwość zakupu nowych skrzyń logistycznych i palet plastikowych.
Kiedy z powodu wojny ceny tworzyw sztucznych staną się wyjątkowo wysokie, niektórzy dalsi użytkownicy zaczną szukać alternatyw lub znajdą sposoby na zaoszczędzenie na zużyciu. Na przykład fabryki opakowań mogą zmniejszać grubość plastikowych toreb opakowaniowych; Firmy budowlane mogą rozważyć użycie większej ilości rur metalowych lub drewnianych zamiast rur z tworzyw sztucznych. Tego rodzaju oszczędne zachowanie i efekt substytucyjny, choć w krótkim okresie nie są w stanie odwrócić wzrostu cen, w dłuższej perspektywie będą miały pewien wpływ hamujący na całkowity popyt na tworzywa sztuczne, ograniczając w pewnym stopniu nieograniczony wzrost cen.
Wojna zmieni globalny krajobraz polityczny i gospodarczy, w wyniku czego przepływ handlu i struktura konkurencji w przemyśle tworzyw sztucznych również ulegną głębokim zmianom.
Stany Zjednoczone prawdopodobnie nałożą na Iran bardziej surowe, kompleksowe sankcje, a nawet połączą siły z sojusznikami, aby wspólnie zakazać irańskiej ropy i produktów chemicznych. Jest to równoznaczne z wymazaniem Iranu, pierwotnego kraju dostawcy, z rynku światowego. Kto wypełni pozostawioną po sobie lukę rynkową? Mogą to być same Stany Zjednoczone (zwiększanie wydobycia ropy z łupków i gazu ziemnego) lub inne kraje produkujące ropę, których nie dotyczą sankcje. Dla branży tworzyw sztucznych oznacza to, że kanały zaopatrzenia muszą zostać poddane restrukturyzacji-na dużą skalę. Fabryki, które pierwotnie importowały surowce z Iranu, muszą zwrócić się o zamówienia do Stanów Zjednoczonych lub innych regionów, co zmieni globalną równowagę podaży i popytu oraz system cen surowców tworzyw sztucznych.
Ryzyko wojny uświadomi wielu międzynarodowym korporacjom, że nadmierna zależność od odległego i niestabilnego politycznie pojedynczego źródła dostaw jest niezwykle niebezpieczna. Przyspieszy to trend outsourcingu „Chiny+1” lub Nearshore. Na przykład nasi klienci mogą być bardziej skłonni do zakupów w Chinach, które są stosunkowo bezpieczne i mają stabilne stosunki handlowe, a nawet mieć nadzieję, że chińscy dostawcy będą mogli utworzyć lokalnie pewne zapasy lub punkty montażowe, aby uniknąć ryzyka w oceanicznym łańcuchu dostaw. Wzmocni to korzystną pozycję Chin jako „światowej fabryki” w dziedzinie wyrobów z tworzyw sztucznych.
Długoterminowe wysokie ceny ropy i tworzyw sztucznych zmuszą firmy produkujące tworzywa sztuczne do wprowadzenia innowacji technologicznych. Z jednej strony będą ciężej pracować nad opracowaniem lekkiej technologii i wytwarzać równie wytrzymałe produkty z mniejszą ilością plastiku (takie jak cieńsze, ale o stałej wytrzymałości kosze na śmieci). Z drugiej strony znacznie poprawi się ekonomika recyklingu tworzyw sztucznych. Kiedy cena pierwotnych tworzyw sztucznych jest wysoka, stosowanie materiałów pochodzących z recyklingu (PCR) staje się-bardzo opłacalne. Pobudzi to rozwój całej branży recyklingu tworzyw sztucznych i będzie sprzyjać przejściu branży na gospodarkę o obiegu zamkniętym. Mamy klientów firm zajmujących się recyklingiem, których „produkty” (tworzywa sztuczne pochodzące z recyklingu) mogą w rezultacie gwałtownie wzrosnąć.
Podsumowując
Wojna-na dużą skalę na Bliskim Wschodzie uderzy w branżę produkującą tworzywa sztuczne ciężkim ciosem z wielu wymiarów, takich jak koszty, logistyka, psychologia, popyt i wzór, ostatecznie prowadząc do gwałtownego wzrostu cen produktów z tworzyw sztucznych w perspektywie krótkoterminowej i potencjalnie zmieniając sposób działania całej branży w dłuższej perspektywie.
